Świadczenia emerytalne cz. II

Decyzja o przejściu na emeryturę

Wybór momentu przejścia na emeryturę jest ważną, osobistą decyzją. Niezależnie od wieku, w jakim przechodzi się na emeryturę, dobrze jest skontaktować się najpierw z Urzędem Ubezpieczeń Społecznych i sprawdzić, w którym miesiącu najlepiej wystąpić o świadczenia. W niektórych przypadkach wybór miesiąca, w którym przechodzi się na emeryturę, może oznaczać wyższe świadczenia dla pracownika i jego rodziny.

Przy podejmowaniu decyzji o przejściu na emeryturę należy pamiętać, że zgodnie z tym, co twierdzą specjaliści od finansów, pracownik będzie potrzebować 70-80% swych dochodów uzyskiwanych przed emeryturą, aby móc żyć dostatnio na emeryturze. Ponieważ Ubezpieczenia Społeczne zapewniają przeciętnemu pracownikowi jedynie 40% jego dochodów uzyskiwanych przed emeryturą, ważne jest posiadanie planów emerytalnych, oszczędności i inwestycji.

Wcześniejsza emerytura

Świadczenia emerytalne z Ubezpieczeń Społecznych można pobierać już w wieku 62 lat, ale osoba przechodząca na emeryturę przed osiągnięciem pełnego wieku emerytalnego będzie na stałe pobierać zmniejszoną emeryturę, zależnie od jej wieku. Na przykład osoba przechodząca na emeryturę w wieku 62 lat będzie otrzymywać emeryturę niższą o około 25% niż wtedy, gdyby poczekała aż do osiągnięcia pełnego wieku emerytalnego.

Niektóre osoby przestają pracować przed osiągnięciem 62 roku życia. W takich przypadkach lata bez pobierania zarobków spowodują prawdopodobnie obniżenie świadczeń z Ubezpieczeń Społecznych po przejściu na emeryturę.

UWAGA: Niekiedy problemy ze zdrowiem zmuszają ludzi do wcześniejszego przechodzenia na emeryturę. W razie niezdolności do pracy spowodowanej problemami zdrowotnymi rozważyć należy ubieganie się o świadczenia z Ubezpieczeń Społecznych z tytułu niezdolności do pracy. Wysokość świadczenia z tytułu niezdolności do pracy będzie taka sama jak wysokość pełnej, nie zmniejszonej emerytury. Jeżeli dana osoba otrzymuje z Ubezpieczeń Społecznych świadczenia z tytułu niezdolności do pracy, w chwili osiągnięcia pełnego wieku emerytalnego świadczenia te zostają zamienione na świadczenia emerytalne. Aby uzyskać więcej informacji na ten temat, należy poprosić o kopię publikacji "Świadczenia z tytułu niezdolności do pracy" (publikacja nr 05-10029-PO).

Pełny wiek emerytalny

„Pełny wiek emerytalny” wynosi 65 lat dla osób urodzonych przed rokiem 1938. Ze względu na coraz dłuższą średnią długość życia przepisy Urzędu Ubezpieczeń Społecznych zmieniły się jednak i podnoszą stopniowo pełny wiek emerytalny aż do osiągnięcia 67 roku życia. Te zmiany dotyczą osób urodzonych w roku 1938 i później. Poniższa tabela umożliwia określenie swojego pełnego wieku emerytalnego.

Opóźniona emerytura

Niektóre osoby mogą zdecydować się na kontynuowanie pracy nawet po osiągnięciu pełnego wieku emerytalnego. Mogą dzięki temu na dwa sposoby zwiększyć swoje przyszłe świadczenia z Ubezpieczeń Społecznych.

Każdy dodatkowy rok pracy powoduje dodanie nowych zarobków w kolejnym roku do akt pracownika w Urzędzie Ubezpieczeń Społecznych. Wyższe zarobki osiągnięte w okresie życia oznaczają wyższe świadczenia po przejściu na emeryturę.

Poza tym wysokość świadczeń zwiększana jest automatycznie o określony procent od momentu osiągnięcia pełnego wieku emerytalnego aż do rozpoczęcia pobierania świadczeń lub osiągnięcia wieku 70 lat. Ten procent zależy od daty urodzenia danej osoby. Jeżeli na przykład urodziła się ona w roku 1943 lub później, będziemy dodawać do jej świadczeń po 8 procent rocznie za każdy rok opóźnienia chwili rozpoczęcia pobierania świadczeń z Ubezpieczeń Społecznych w stosunku do pełnego wieku emerytalnego.

UWAGA: Jeżeli zdecyduje się Pan/Pani opóźnić swoje przejście na emeryturę, należy jednak przystąpić do programu Medicare w wieku 65 lat. W pewnych przypadkach ubezpieczenie medyczne kosztuje więcej, jeżeli dana osoba opóźni przystąpienie do tego programu.

(Komunikat prasowy)