Naukowcy z University of Surrey, z kolegami z Francji sprawdzili genetyczne powiązania między cukrzycą typu 2 i zaburzeniami ciśnienia. Jak zwracają uwagę, oba schorzenia często występują u tych samych osób, co zwiększa ryzyko poważnych powikłań, takich jak choroby układu krążenia i metaboliczne.
- Cukrzyca typu 2 i wysokie ciśnienie krwi często występują razem i zazwyczaj są postrzegane jako element tego samego ogólnego ryzyka zdrowotnego. Odkryliśmy, że mogą one rozwijać się wspólnie z kilku różnych przyczyn biologicznych oraz że niektóre osoby są nosicielami czynników genetycznych, które zwiększają prawdopodobieństwo wystąpienia obu tych chorób - mówi prof. Inga Prokopenko, autorka badania opisanego w magazynie „Nature Communications”.
- Zrozumienie tego wspólnego ryzyka genetycznego przybliża nas do zidentyfikowania osób bardziej podatnych oraz przyczyn tego stanu. W dłuższej perspektywie może to wspomóc wcześniejsze rozpoznawanie osób o wyższym ryzyku i prowadzić do bardziej spersonalizowanego podejścia do profilaktyki i opieki – podkreśla.
Badacze przeanalizowali ponad 1300 wariantów genetycznych powiązanych z cukrzycą typu 2 i ciśnieniem krwi. W ten sposób otrzymali wskaźniki, które zastosowali do danych ponad 450 000 uczestników znanego projektu naukowego projektu UK Biobank.
Ustalili, że osoby z wysokimi wynikami w klastrach genów powiązanych z zespołem metabolicznym i upośledzoną funkcją komórek beta trzustki miały znacznie wyższe ryzyko rozwoju zarówno cukrzycy typu 2, jak i wysokiego ciśnienia krwi.
Co ważne, wspólne ryzyko genetyczne nie jest u wszystkich jednolite. Naukowcy podkreślają jednak, że można je określić wcześnie, już przy pierwszej diagnozie cukrzycy lub nadciśnienia, co pozwoli na zapewnienie pacjentowi bardziej spersonalizowanej opieki.
- W przeciwieństwie do wielu klinicznych czynników ryzyka, które zmieniają się wraz z wiekiem lub stylem życia, ryzyko genetyczne jest dziedziczne i pozostaje stabilne przez cały czas. Informacje genetyczne mogłyby zostać włączone do metod medycyny precyzyjnej, pomagając lekarzom przy pierwszej diagnozie cukrzycy lub nadciśnienia przewidywać przyszłe współwystępowanie chorób i odpowiednio dostosować monitorowanie pacjentów – mówi jeden z naukowców, dr Vincent Pascat z Université de Lille.
Marek Matacz (PAP)
