Jola Plesiewicz
Wystawienie „Misterium Męki Pańskiej” w aglomeracji Chicago, na podstawie scenariusza i w reżyserii Cecylii Jabłońskiej, to już 38-letnia tradycja. Po dziesięciu latach przerwy, w sobotę, 21 lutego spektakl po polsku i po angielsku ponownie przedstawiono w parafii św. Franciszka Borgii.
Wydarzenie rozpoczęło się Koronką do miłosierdzia Bożego, podczas której wezwania wypowiadały dzieci, a modlitewny refren powtarzali śpiewem chór aktorów wspólnie z wiernymi. Ze względu na wysoki poziom artystyczny spektaklu, oprawę, akustykę, jak również lokalizację świątyni w „sercu” polonijnego życia, właśnie to wystawienie cieszyło się ogromną frekwencją.
O potrzebie niezwykłego spektaklu, który do głębi porusza i na długo pozostanie w pamięci widzów poprzez unikalną atmosferę wspólnotowego przeżycia, mówił ksiądz Marek Smółka – proboszcz parafii św. Franciszka Borgii.
– Przede wszystkim to ważne przeżycie. (…) Ludzie, którzy uczestniczą w Pasji nie mają łatwego życia. Zaczynają wcześnie rano, kończą wieczorem. Zwłaszcza jak patrzę na aktorów, którzy tutaj są – to ludzie oddani; ale dla tych osób, które przyszły do kościoła św. Franciszka Borgii to niesamowite przeżycie emocjonalne. Wracamy do czegoś, czego nie przeżyliśmy osobiście. Nas tam nie było. Co roku, w okresie Wielkiego Postu wracamy do wydarzeń Wielkiego Postu zwłaszcza do Wielkiego Tygodnia, do Ostatniej Wieczerzy, do śmierci, do zmartwychwstania Chrystusa. Myślę, że takie przeżycie powinno jeszcze bardziej utwierdzić nas w naszej wierze, ale przede wszystkim do miłości – miłości Boga, który ma miłość do nas, ale również tą miłość mamy przekazywać innym – zaznaczył kapłan.
Na scenie kunszt aktorski zaprezentowała zróżnicowana wiekowo grupa około 100 osób, aktorów-amatorów starannie przygotowanych do spektaklu. W solowych partiach wokalnych wystąpili: Khary Laurent – wokalista muzyki klasycznej i producent hip-hopowy, Kasia Mosiewicz i Bernarda Redlinska (Matka Boża) . Sceny aktorskie i śpiew przeniosły widza do czasów, kiedy Imperium Romanum rządził cesarz Tyberiusz, a Jezus z Nazaretu nauczał i czynił cuda. Postać Jezusa (Grzegorz Stanko) została ukazana z wielką pokorą i człowieczeństwem.
Publiczność poruszyły sceny nauczającego Chrystusa przemieszczającego się pomiędzy rzędami kościelnych ławek. Minimalistyczna scenografia, światło świec, symboliczne rekwizyty, dbałość o detale kostiumów z epoki pozwoliły widzom skupić uwagę na emocjach i słowie. Dzięki temu każda wypowiedziana kwestia, gest, czy pieśń stawały się sugestywne i wymowne. Przejście orszaku z krzyżem przez nawę kościoła sprawiło, że widzowie poczuli się częścią jerozolimskiego tłumu.
W scenie przy krzyżu niezwykle sugestywnie został zaakcentowany ból Maryi, matki ukrzyżowanego Chrystusa. Przejmujące i niezwykle realistyczne sceny zbiorowe budowały dramaturgię. Muzyka, którą do spektaklu napisał Andrzej Warzocha, laureat podwójnego Emmy dopełniła scenicznego obrazu. Za oświetlenie, dźwięk i efekty specjalne była odpowiedzialna Ulala Productions.
Wizją reżyserską Cecylii Jabłońskiej jest głębsze przygotowanie do święta Wielkiej Nocy, a w szczególności przybliżenie w przystępny sposób historii biblijnej młodszym pokoleniom, które łatwiej zapamiętują obraz i emocje niż sam tekst czytany. Mimo rozmachu widowiska zawsze skupia się ona na wierności przekazu przesłania ewangelicznego, a wystawiany w okresie Wielkiego Postu spektakl służy jako forma rekolekcji.
– Ta Droga Krzyżowa jest przygotowana przede wszystkim dla młodzieży, dla tych, którzy nie mogą otworzyć swojego serca na tradycyjną formę, bo wydaje im się to za nudne. To przedstawienie ma wszystkie stacje drogi krzyżowej, włącznie z błogosławieństwem księdza. Dlatego też modli się z nami ksiądz. (…) Sens tego jest taki, że zawsze warto jest przyjść zobaczyć to inaczej. Jesteśmy starsi inaczej rozumiemy Ojcze nasz, Dziesięć Przykazań i to samo tutaj. W każdym wieku powinniśmy oddać hołd Jezusowi, który umarł na krzyżu. (…). Przedstawienie wystawiamy zawsze w kościele. Traktujemy to jako modlitwę. Aktorzy, którzy się przygotowują do wystąpienia są zawsze rozmodleni – opowiadała Cecylia Jabłońska.
Więcej informacji na temat dat kolejnych spektakli można znaleźć w naszej gazecie oraz na stronie internetowej: www.livetheaterproductions.com
Tekst: Jola Plesiewicz
[email protected]
Zdjęcia: Dariusz Piłka
