To tutaj znajdują się tablice dedykowane pamięci prezesów Związku Narodowego Polskiego (ZNP- PNA): Karola (Charlesa) Rozmarka, Alojzego (Aloysiusa) Mazewskiego i Edwarda Moskala, a także inskrypcje upamiętniające wizyty prezydentów USA – Ronalda Reagana i George’a Busha. To w tym ogrodzie rośnie „papieska sosna”, symboliczny dar dla Jana Pawła II, pod którą umieszczono kamień z napisem: „A żywym zostaniesz na zawsze wśród nas. Członkowie ZNP i cała Polonia”. To tutaj od 2005 Gmina 95 PNA organizuje uroczyste spotkania upamiętniające urodziny polskiego papieża: modlitewne obchody pełne pokory, zadumy, refleksji i serdecznego uśmiechu, które potwierdzają, że osoba nie umiera, dopóki żyje w pamięci i sercach potomnych.
W poniedziałek 18 maja z okazji 106 urodzin św. Jana Pawła II Gmina 91: Grupa 877 „1000 Walecznych”, Grupa 2514 „Towarzystwo Giewont” ZNP zaprosiły Polonię na jubileuszowe świętowanie. Zebranych powitała Barbara Rybiński, prezeska Gminy 91, która przedstawiła program spotkania przypominając, że uroczystości związane z rocznicą urodzin Ojca Świętego zainicjowała jej poprzedniczka śp. Stanisława Rawicka. Po minucie ciszy upamiętniającej tych, którzy odeszli, ks. Andrzej Iżyk z kościoła św. Konstancji odmówił modlitwę do Matki Bożej. Z charakterystyczną swadą i lekkim humorem, przypomniał życiorys świętego, podkreślając, jak ogromną rolę w życiu Jana Pawła II odegrała Maryja, która dwukrotnie ratowała go od śmierci. Obecny na uroczystości prezes ZNP-PNA Frank Spula, przypomniał o dokonaniach papieża nie tylko na wielkiej scenie politycznej, lecz także o ogromnym wpływie, jaki miał na życie poszczególnych ludzi. Wątek osobistych doświadczeń ze spotkań z Karolem Wojtyłą, kardynałem i Janem Pawłem II, był przewodnim motywem wspomnieniowej części spotkania.
Swoimi refleksjami podzielili się m.in. Jacek Samitowski, który przypomniał rekolekcje z kardynałem Wojtyłą, zawsze znajdującym czas na indywidualne rozmowy; Anna Krysińska, której zespół tancerzy „Polonia” wystąpił przed papieżem, oraz pan Jacek, pamiętający Karola Wojtyłę jako zapalonego narciarza i miłośnika kapusty z żeberkami. Maria Roszek dzieliła się z przeżyciami związanymi z dwoma prywatnymi audiencjami u papieża, a Barbara Rybiński przypomniała, jak na ulicę Kanoniczą w Krakowie, gdzie mieszkał przyszły papież, przychodzili studenci wracający z weekendowych wycieczek. A gdy śpiewali piosenki rajdowe, kardynał Wojtyła otwierał okno swojego pokoju, rozmawiał z nimi i niekiedy śpiewał wraz z nimi do późnych godzin nocnych. Dużo śmiechu i radości wywołały anegdoty z życia wielkiego Polaka, które opowiedział zebranym ks. Andrzej Iżyk. Było wspomnienie o zakonnicy nie znającej polskiego pobierała lekcje języka , aby lepiej służyć papieżowi. I pewnego dnia chciała zademonstrować papieżowi swoje umiejętności i podając mu śniadanie z uśmiechem, zapytała: „Jak się masz kotku”. Przypomniano też góralke, która stremowana zamiast „najdostojniejszy” nazwała papieża „najprzystojniejszym”, co skwitował stwierdzeniem: „coś w tym musi być”. Było też o 5-letniej wnuczce Jima Cartera, którą po kilku nieudanych próbach wymówienia jego tytułu, papież wziął na ręce i powiedział „Mów do mnie wujaszku” oraz o pracownikach ochrony papieskiej, którzy prosili, aby nie podawać papieżowi imion osób podejrzanych o zamach na jego osobę z obawy, iż papież każe się za nich modlić.
W części artystycznej spotkania Julita Mroczkowska, aktorka i reżyserka związana z polonijną sceną artystyczną w Chicago, recytowała poezje Jana Pawła II. Artystka z wyczuciem i głębokim zrozumieniem przypomniała m.in. jego piękny wiersz „Przyjaciel”, a także proroczy utwór Juliana Słowackiego „Słowiański Papież”, opowiadający o przyjściu „papieża słowiańskiego”, który jako „ludowy brat” miałby stać się stronnikiem głębokich przemian społecznych, symbolicznym duchowym przywódcą narodów słowiańskich, niosącym nowy, duchowy ład. Wspólnie odśpiewana „Barka”, której słowa – „Pan kiedyś stanął nad brzegiem, szukał ludzi gotowych pójść za Nim” – traktują nie tylko o misji Kościoła, ale także o spuściźnie Jana Pawła II, zakończyła tę część uroczystości. Były one kontynuowane w sali konferencyjnej PNA gdzie po części modlitewnej nastąpiła symboliczna koronacja figury Matki Bożej, której poprzez nałożenie symbolicznego wianka dokonała Barbara Rybiński.
Na zakończenie urodzinowego spotkania w Ogrodzie Pamięci tradycyjnym zwyczajem uwolniono pięć żółtych, „papieskich” balonów. które, jednak zamiast wznieść się wysoko, zatrzymały się na gałęziach papieskiej sosny, jakby chciały pozostać wśród zebranych na dłużej, dając wyraz duchowej bliskości i żywej ciągłości dziedzictwa papieża.
Tekst i zdjęcia: Andrzej Moniuszko
