Davis urodził się 4 kwietnia 1932 r. dorastał w Brooklynie. Ukończył politologię York University College of Arts and Science, a trzy lata później został absolwentem prawa na Harvardzie. Jego współpraca z jedną z największych wytwórni muzycznych rozpoczęła się, gdy został zatrudniony jako główny radca prawny w Columbia Records. Zaimponował wówczas swoim pracodawcom renegocjując kontrakt z Bobem Dylanem. Później pracował jako wiceprezes ds. administracji, dyrektor generalny, a zaledwie dwa lata od rozpoczęcia współpracy z Columbia Records został prezesem wydawnictwa.
W czasie gdy pracował w Columbia Records, wytwórnia podpisała kontrakty z Janis Joplin, Blood, Sweat & Tears, Chicago Santaną, Loggins & Messina, Laurą Nyro, Billym Joelem, Brucem Springsteenem, Aerosmith and Earth, Wind and Fire. Davis był również odpowiedzialny za sprowadzenie do wytwórni Neila Diamonda, Pink Floyd oraz The Isley Brothers.
Jego współpraca z Columbia Records zakończyła się w 1973 r. Rok później wspólnie z firmą Columbia Pictures producent otworzył wytwórnię Arista Records. Pod jej szyldem rozpoczęły się kariery Whitney Houston, Patti Smith, Kenny G oraz Sary McLachlan. Wydawnictwo przyciągnęło do siebie również takich wykonawców jak Aretha Franklin, The Grateful Dead, The Kinks, Lou Reed, Eurythmics, Dionne Warwick, Hall & Oates, oraz Carly Simon.
W 1988 r. Davis - wspólnie z amerykańskim menadżerem muzycznym Timem Dobois - stworzył wydawnictwo Arista Nashville, które skupiło się na muzyce country i wypromowało takie gwiazdy jak Alan Jackson, Brooks & Dunn oraz Brad Paisley.
Rok później wspólnie z L.A. Reid oraz Babyface producent stworzył LaFace Records, które w swoim portfolio zgromadziło TLC, Toni Braxton, Ushera, OutKast oraz Pink. W 1994 r. Davis zdecydował się również na współpracę z producentem i raperem Seanem „Puffym” Combsem, która zaowocowała stworzemiem Bad Boy Records reprezentującym m.in. Notorious B.I.G., Faith Evans, Mase i samego Combsa. W latach 90. wydawnictwa były najlepszymi wytwórniami hip-hopu i rapu.
W 2000 r. producent opuścił Aristę, a kariera jego zwróciła się w nowym kierunku wraz z początkiem działalności wytwórni J Records, która przyniosła światu Alicie Keys, Maroon 5, Annie Lennox, Luther Vandross, Rod Stewart, Jennifer Hudson and Leona Lewis. Od 2008 r. pracował jako dyrektor kreatywny Sony Music Entertainment.
„Przypadkiem odkryłem, że mam nieoczekiwany i niewytłumaczalny dar - uszy. Trochę mnie to zaskoczyło, ale potrafiłem i odkrywałem wspaniałych, ponadczasowych artystów” - przyznał Davis w rozmowie z Leaders Magazine.
Clive Davis zdobył pięć statuetek Grammy. W 2000 r. został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame. Był pierwszym pozaartystycznym przedstawicielem branży docenionym w ten sposób.
W 2002 r. przekazał darowiznę w wysokości 5 mln dolarów na rzecz swojej uczelni - Uniwersytetu w Nowym Jorku (NYU) - aby stworzyć jedyny w swoim rodzaju program łączący naukę biznesu muzycznego z praktyczną produkcją. Tisch School of Arts na NYU oferuje studentom program w Instytucie Clive'a Davisa, który kalo pierwszy i jedyny oferuje profesjonalne szkolenia biznesowe i artystyczne przygotowujące do uzyskania tytułu licencjata sztuk pięknych (BFA) w przemyśle fonograficznym.
Davis był aktywny w branży muzycznej do ostatnich lat. Jednym z najbardziej rozpoznawalnych działań producemnta była gala wyprawiana przez niego od 1975 r. w Hotelu Beverly Hills przed corocznym rozdaniem nagród Grammy.
Pod koniec maja Davis był hostpitalizownay ze względu na problemy oddechowe, jednak po kilku dniach został skierowany do domu. Clive Davis zmarł w poniedziałek w swoim domu w Nowym Jorku. O śmierci producenta poinformowała jego wieloletnia przedstawicielka Aliza Rabinoff. (PAP)
