Daniel Bociąga
Dla JB Pritzkera głównym obciążeniem politycznym pozostają rosnące koszty życia, wysokie podatki od nieruchomości oraz trudna sytuacja finansowa stanu. Krytyka pod jego adresem dotyczy w dużej mierze wydatków budżetowych, w tym kosztów związanych z zarządzaniem napływem migrantów do aglomeracji Chicago. Ponadto kontrkandydaci wytykają mu przedłużające się problemy systemowe w stanowych agencjach opieki społecznej, takich jak Departament Usług dla Dzieci i Rodzin (DCFS). Pritzker odpiera te zarzuty, budując przekaz wokół swoich sukcesów legislacyjnych: zniesienia stanowego podatku handlowego od artykułów spożywczych, podwojenia ulgi podatkowej na dzieci, obniżenia cen leków na receptę oraz ochrony praw reprodukcyjnych i praw pracowniczych. Gubernator stawia się również w roli stanowej zapory przeciwko polityce federalnej prezydenta Donalda Trumpa. Jego kandydaturę wzmacnia nowo dobrany partner na karcie do głosowania – Christian Mitchell (były zastępca gubernatora), który zastąpił ubiegającą się o miejsce w Senacie USA Juliannę Stratton.
Z kolei Darren Bailey mierzy się z koniecznością wyjścia poza swój tradycyjny, konserwatywny bastion w południowej części stanu. Choć cieszy się mocnym poparciem ze strony wiejskiego elektoratu i samego Donalda Trumpa, jego twarde stanowisko w kwestiach światopoglądowych stanowi wyzwanie w umiarkowanych rejonach podmiejskich wokół Chicago. Aby zwiększyć swoje szanse na północy stanu, Bailey wybrał na kandydata na wicegubernatora Aarona Del Mara, biznesmena i szefa struktur Partii Republikańskiej w powiecie Cook. W swojej kampanii Bailey skupia się na krytyce polityki podatkowej Demokratów, postuluje cięcia wydatków budżetowych oraz atakuje reformy wymiaru sprawiedliwości (w tym kontrowersyjną ustawę SAFE-T Act).
Pod względem zaplecza i finansów Pritzker utrzymuje przytłaczającą przewagę, korzystając zarówno z własnego majątku, jak i wsparcia oficjalnych struktur Partii Demokratycznej oraz związków zawodowych. Co istotne, w obecnej kampanii zyskał również poparcie części umiarkowanych działaczy republikańskich, takich jak były lider mniejszości w Izbie Reprezentantów Illinois Jim Durkin. Bailey opiera się na mobilizacji twardego elektoratu konserwatywnego oraz wsparciu lokalnych biznesmenów i środowisk rolniczych.
Badania opinii publicznej wskazują na stabilną przewagę urzędującego gubernatora. Większość publikowanych sondaży daje Pritzkerowi kilkunastoprocentowe, a w niektórych przypadkach sięgające dwudziestu punktów procentowych prowadzenie nad Baileyem. Sytuacja ta odzwierciedla ogólną przewagę strukturalną Partii Demokratycznej w stanie Illinois, choć sztab rewolucjonizuje wysiłki, by wyeliminować ryzyko niskiej frekwencji w swoich tradycyjnych bastionach.
Finansowo zdecydowaną i przytłaczającą przewagę w tej kampanii ma urzędujący demokratyczny gubernator JB Pritzker. Jako miliarder i jeden z najbogatszych polityków w USA Pritzker w dużej mierze sam finansuje swoją kampanię. W sierpniu 2026 roku wpłacił na konto swojego komitetu wyborczego 65 milionów dolarów własnych środków. Ponadto wspierają go duże wpłaty od związków zawodowych oraz tradycyjnych darczyńców Partii Demokratycznej.
Sztab Baileya opiera się głównie na wpłatach od drobnych, indywidualnych darczyńców, lokalnych przedsiębiorców oraz wsparciu środowisk rolniczych ze środkowej i południowej części stanu. Choć wspierają go niektórzy politycy i działacze republikańscy, kwoty pozyskiwane przez jego komitet, sięgające kilkuset tysięcy dolarów kwartalnie, stanowią zaledwie ułamek budżetu, jakim dysponuje Pritzker.
W finałowych dniach przed formalnym terminem wyborów kampania skupia się na intensywnej mobilizacji wyborców w ramach wczesnego głosowania, szerokiej emisji spotów telewizyjnych oraz bezpośrednich debatach. Starcie Pritzker–Bailey pozostaje jednym z najbardziej reprezentatywnych przykładów konfrontacji pomiędzy progresywną wizją rozwoju infrastrukturalnego i socjalnego a konserwatywnym modelem zaciskania pasa i zaostrzania prawa.
