Podsumowanie rocznej działalności koncertowej zespołu „Wici”

Taneczne wspomnienia

Wspominając najważniejsze z nich należy powiedzieć o noworocznym koncercie, który ósmego stycznia bieżącego roku odbył się w salach „White Eagle”. Zespoły zaprezentowały skrócony program artystyczny, a we wspólnym przyjęciu z Mikołajem i kolacją wzięło udział około sześciuset osób. Imprezę poprowadzili zaprzyjaźnieni tancerze z zespołu góralskiego.

Następnie zespół uczestniczył w Wielkim Koncercie PaSO, w którym zaprezentowały się dorosłe grupy baletowe oraz dzieci. Magdalena Solarz podkreśla, że współpraca z orkiestrą symfoniczną im. Ignacego Jana Paderewskiego Barbary Bilszty układa się bardzo dobrze od wielu już lat, a efekty tej współpracy publiczność mogła oklaskiwać już wielokrotnie na koncertach organizowanych przez PaSO z udziałem międzynarodowej sławy kompozytorów i muzyków.

– Nasza współpraca z zespołem “Wici” sięga roku 1997, wówczas to graliśmy jako muzycy „New Philharmonic Orchestra” spektakle baletu “Dziadek do orzechów” Piotra Czajkowskiego – potwierdza słowa Magdaleny Solarz dyrektor orkiestry Barbara Bilszta. – Prowadzący przedstawienia dyrygent, Harold Bauer, zapytał nas w przerwie spektaklu, czy wiemy, że tańce rosyjskie wykonuje polska grupa taneczna. Oczywiście nie wiedzieliśmy, bo nie znaliśmy wówczas jeszcze nikogo w Chicago. Tym większa była nasza radość z tego nieoczekiwanego spotkania, że gorące brawa po tańcach rosyjskich dowodziły, iż polscy tancerze podobają się publiczności.

Odnaleźliśmy ich w kuluarach i wypytaliśmy o szczegóły, zapisaliśmy nazwę zespołu i adres. Wkrótce potem sami organizowaliśmy koncert, w którym chcieliśmy zaangażować tancerzy. Już w pierwszej rozmowie telefonicznej z Magdaleną Solarz nabrałam przekonania, że mam do czynienia z osobą pełną pasji i że będzie się nam dobrze współpracowało. Nie potrafię policzyć, ile razy w ciągu 15 lat działalności zaprosiliśmy “Wici” do współpracy – nie tylko w karnawale, ale także przy okazji wielkich uroczystych koncertów galowych lub ważnych wydarzeń, jak 10-lecie naszej Akademii Muzyki. Magdalena Solarz zawsze chętnie podejmuje kolejne wyzwania – w ten sposób, dzięki jej talentowi, doświadczeniu i niezwykłej inwencji, powstają nowe, wspaniałe choreografie, jak chociażby “Mazur” Moniuszki do Strasznego Dworu w Rosemont Theatre, czy “Polonez” Wojciecha Kilara zaprezentowany podczas koncertu w Orchestra Hall Symphony Center.

Do koncertów karnawałowych powstały ogniste czardasze, polki, kan-kan (do “Księżniczki Czardasza”), wytworne walce wiedeńskie. Magdalena Solarz stworzyła także piękne układy taneczne do kilku mniejszych form koncertowych, jak mazurek i pieśni Chopina, czy “Kujawiak” Wieniawskiego, albo serię tańców dworskich do prezentowanego przez nas spektaklu “Muzyka Królów Polskich”. Podziwiamy wspaniałych tancerzy “Wici” – obserwujemy ich ciężką pracę, wysiłek, dyscyplinę. Ta praca gwarantuje piękne wykonania. Są one zawsze gorąco przyjmowane przez publiczność i stanowią prawdziwą ozdobę naszych koncertów – podkreśla Barbara Bilszta.

Takich opinii o poziomie artystycznym i pracy zespołu można usłyszeć więcej. Potwierdzają je między innymi zaproszenia do udziału w imprezach organizowanych przez środowisko amerykańskie. Jedną z nich był program operetkowy, który dwunastego lutego został wystawiony w Glen Ellyn. Zespół zaprezentował między innymi walca, czardasza i inne tańce z epoki. W karnawale zespół wykonał mazura i poloneza na dorocznej studniówce organizowanej przez Zrzeszenie Nauczycieli Polskich dla polonijnych licealistów.

Wiosnę „Wici” rozpoczęły udziałem w Wielkim Koncercie Związku Narodowego Polskiego organizowanym dla szkół sobotnich, w których działają zespoły taneczne sponsorowane przez Związek Narodowy Polski. Choreografem i koordynatorem tego koncertu jest Magdalena Solarz. Na scenie pojawiło się ponad pięciuset młodych wykonawców, a na widowni zasiadło kolejnych kilkaset osób.

Do tradycji tanecznych Reprezentacyjnego Zespołu Pieśni i Tańca Związku Narodowego Polskiego „Wici” weszły letnie koncerty stanowiące podsumowanie rocznej działalności zespołu. W tym roku niezapomniany i z rozmachem zorganizowany koncert tańców ludowych i narodowych w wykonaniu wszystkich grup tanecznych „Wici” odbył się jedenastego czerwca na scenie audytorium szkoły przy 1111 Dee Rd. w Park Ridge. Na początku lipca tancerze dali kilka koncertów na Festiwalu ZNP organizowanym na Wschodnim Wybrzeżu. Wystąpiły w nim grupy młodzieżowe i dziecięce.

Ósmego sierpnia zespół wyjechał na dwutygodniowe występy na festiwalu karaibskim CIOFF na Gwadelupie organizowanym pod patronatem UNESCO. W festiwalu uczestniczyły zespoły z różnych stron świata. Koncertowano w kilkunastu miastach i ośrodkach.

W ostatnią niedzielę sierpnia Reprezentacja zespołu zatańczyła na dorocznych dożynkach organizowanych w Yorkville przez Związek Klubów Polskich, podczas których autorka programu artystycznego dożynek Alina Szymczyk uhonorowała Magdalenę Solarz wieńcem dożynkowym w uznaniu jej wkładu w promowanie kultury polskiej.

Z kolei trzeciego września na występie w hotelu Marriott dla Amerykańskiego Stowarzyszenia Geologów zespół oklaskiwała ponad tysiącosobowa grupa publiczności amerykańskiej. Dwa tygodnie później tancerze wystąpili we wspólnym koncercie z zespołem Lira Singers w Brookfield ZOO. Na początku października zespół zaprezentował się w programie „Tańcz z nami”, organizowanym przez władze miasteczka Palatine.

Niewątpliwym wydarzeniem artystycznym sezonu był występ na Bankiecie Dziedzictwa Polskiego organizowanym przez Wydział Stanowy Kongresu Polonii Amerykańskiej, który szesnastego października odbył się w centrum wystawienniczym w Rosemont. Dwudziestominutowy pokaz historii Polski w tańcu wzbudził uznanie publiczności, która oklaskami na stojąco dziękowała młodzieży za występ.

– Przed tegorocznym Bankietem Dziedzictwa, na którym od lat występujemy, Stanisława Rawicka poddała myśl, żeby tym razem było to coś innego, może bardziej nawiązującego do historii – stwierdza Magdalena Solarz. – Wpadłam na pomysł, żeby historię Polski zaprezentować w tanecznej kapsułce. Mając czasowe ograniczenie do około dwudziestu minut na pokaz, musiałam zasygnalizować najważniejsze wydarzenia z ponadtysiącletniej historii państwa polskiego.