Jola Plesiewicz
„Safronia” nie jest klasyczną operą. To bardzo nowoczesna produkcja, w której muzyka połączyła gospel, blues, funk i soul z orkiestrą operową. Autorem libretta (tekstu), muzyki (partytury) i odtwórcą roli Baara Bookera jest Avery R. Young, interdyscyplinarny artysta i pierwszy w historii Chicago poeta-laureat miasta (Chicago Poet Laureate), którego twórczość łączy poezję, muzykę i działania społeczne. Reżyserem „Safronii” jest Timothy Douglas, który ściśle współpracował z Averym R. Youngiem przy kształtowaniu produkcji.
Opera opowiada historię afroamerykańskiej rodziny Bookerów.
Po śmierci Baara Bookera – patriarchy rodu, Bookerowie z północy USA powracają na południe, do posiadłości, z której zostali wygnani pięć lat temu. Swoim powrotem rodzina chciała nie tylko wypełnić ostatnią wolę Baara Bookera i rozsypać jego prochy na utraconej ziemi, ale także ją odzyskać. Opór realizacji ustalonych zamierzeń stawili dwaj mężczyźni odpowiedzialni za ich wygnanie. Nikt nie przypuszczał, że najmłodsza córka Baara – Safronia – planuje pomścić jego śmierć na mężczyznach odpowiedzialnych za wyrządzoną niegdyś krzywdę.
Safronia (Meaghan McNeal) to tytułowa bohaterka opery stworzonej przez Avery’ego R. Younga inspirowana życiem pradziadków Younga – Lillie Mae i Willie’ego Bookerów. Meaghan McNeal debiutująca jako Safronia w Lyric Opera of Chicago zachwyciła widzów swoją oryginalnością i emocjonalną głębią odtwarzanej roli.
Opera bardzo emocjonalnie poruszała temat Wielkiej Migracji Afroamerykanów i rodzinnej pamięci. Podczas podróży i rodzinnego spotkania wyszły na jaw stare konflikty, wspomnienia, traumy, rozłąki rodzin, zmiany tożsamości.
Publiczność od pierwszych minut spektaklu reagowała z ogromnym entuzjazmem jeszcze przed finałem, a po zakończeniu artyści byli wielokrotnie wywoływani na scenę.
Spektakl łączył nowoczesne rozwiązania sceniczne z klasyczną elegancją, a dopracowana choreografia oraz scenografia stworzyły wyjątkową atmosferę.
Opera poruszyła wciąż aktualne i ważne tematy społeczne w sposób przystępny i angażujący. Ukazała między innymi: wpływ decyzji politycznych władzy na los jednostki, konflikt między tradycją a nowoczesnością zmieniający porządek społeczny, poszukiwanie własnego miejsca w świecie, nierówność społeczną, odpowiedzialność za podejmowane decyzje, co nadało historii głębię moralną.
Dzięki zaletom treści i formy „Safronia” przyciągnęła nie tylko stałych bywalców opery, ale też nową publiczność, która wcześniej rzadko uczestniczyła w tego rodzaju wydarzeniach.
Sukces w Chicago potwierdził, że „Safronia” ma duży potencjał, by stać się jednym z najbardziej rozpoznawalnych i cenionych spektakli ostatnich lat.
Tekst: Jola Plesiewicz
Zdjęcia: Sulyiman Stokes, Kyle Flubacker, Obisoulstar
