All About
Statystyki są bezlitosne i pokazują skalę zjawiska. Liczba tzw. nuclear verdicts (czyli wyroków, w których zasądzone odszkodowanie przekracza 10 milionów dol.) wzrosła w latach 2011-2019 o astronomiczne 235 proc. Wartość takich wyroków przeciwko firmom transportowym skoczyła z 21 milionów dol. w 2020 roku do aż 51 milionów dol. w 2024 roku.
Alex Leslie z American Transportation Research Institute (ATRI) wskazuje, że głównymi motorami tych kwot są: inflacja medyczna, finansowanie procesów przez podmioty trzecie oraz niezwykle agresywna taktyka prawników powoda w sądach stanowych. W połowie najpoważniejszych spraw średnia wysokość zasądzanych kwot rośnie o 5,7 proc. rocznie – to dwa do trzech razy szybciej niż wskaźnik ogólnej inflacji.
Te gigantyczne odszkodowania całkowicie zmieniły podejście firm ubezpieczeniowych (underwriterów). Logan Payne z Lockton Companies zwraca uwagę, że ubezpieczyciele wchodzą na rynek i szybko z niego uciekają, jeśli nie dysponują twardymi, niepodważalnymi danymi.
Jeszcze pięć lat temu pytania o kamery (dash cams) czy telematykę były tylko czystą formalnością do odhaczenia we wniosku. Dzisiaj to dynamiczna rozmowa w czasie rzeczywistym. Ubezpieczyciel nie pyta już, czy masz dane. On chce wiedzieć, co z nimi robisz, jak szkolisz kierowców i jak realnie wpływasz na poprawę bezpieczeństwa.
Kamery w kabinach stały się standardem wejściowym. Różnica między 3 proc. a 12 proc. podwyżki rocznej składki ubezpieczeniowej potrafi w całości sfinansować inwestycję w nowoczesny system wizyjny. Kluczem do sukcesu nie jest jednak sam montaż urządzeń, ale pokazanie ubezpieczycielowi konkretnej linii trendu po ich instalacji oraz sposobu, w jaki te dane współpracują z działem HR, działem prawnym i działem bezpieczeństwa.
Branża cierpi obecnie na przesyt informacji, a menedżerowie flot często nie wiedzą, jak przetworzyć tysiące alertów. Rozwiązaniem stają się asystenci AI w kabinach, którzy w czasie rzeczywistym monitorują np. zmęczenie kierowcy – jedną z głównych przyczyn wypadków kończących się wielomilionowymi wyrokami.
W sądzie technologia działa jak obosieczny miecz:
• Brak kamer. Adwokaci powoda natychmiast wykorzystają to przeciwko Tobie, zarzucając firmie rażące zaniedbanie i niespełnienie podstawowych standardów należytej staranności.
• Kamery są, ale dane są ignorowane. To najgorszy możliwy scenariusz. Jeśli system zarejestrował niebezpieczne zachowania kierowcy (np. jazdę na zderzaku, korzystanie z telefonu), a dział safety nie podjął działań naprawczych, w sądzie zostaniesz oskarżony o to, że wiedziałeś o ryzyku i świadomie na nie nie zareagowałeś.
Celem aktywnego zarządzania danymi jest zmiana narracji na sali sądowej – z „zaniedbania korporacyjnego” na „nieprzewidziany incydent o określonym przebiegu”. Eksperci ostrzegają przed pochopnym wpisywaniem własnych opinii w raportach powypadkowych. Jeden nieprzemyślany komentarz menedżera ds. bezpieczeństwa typu: „Kierowca nie wyhamował na czas” potrafi z góry przekreślić szanse na obronę w procesie, zanim sprawa w ogóle trafi na wokandę.
Równie niebezpieczne jest nadmierne i niekonsekwentne dokumentowanie incydentów. Tworzenie papierowego śladu drobnych uwag, które faktycznie nie były problemami, zostanie wykorzystane przez prawników jako dowód na to, że firma regularnie ignorowała sygnały ostrzegawcze.
W procedurach bezpieczeństwa najważniejsza jest bezwzględna powtarzalność i konsekwencja. Przewoźnicy często łudzą się, że podniesienie udziału własnego (deductibles) w polisie uratuje ich budżet. Prawdziwym zagrożeniem dla firmy transportowej nie jest jednak częstotliwość drobnych stłuczek, ale dotkliwość pojedynczej straty rzędu 100 milionów dolarów. Bez żelaznej zgodności z przepisami i pełnego wykorzystania telematyki, walka na dzisiejszym rynku ubezpieczeń jest z góry przegrana.
