Frank John Spula urodził się w Chicago, w stanie Illinois, w rodzinie, w której ojciec był imigrantem, a matka Amerykanką polskiego pochodzenia. Wychowywał się w domu, gdzie język polski, tradycje i wartości kulturowe były integralną częścią codziennego życia. Dorastając w dzielnicy zamieszkanej głównie przez polskich imigrantów, Frank Spula był świadkiem dyskryminacji, z jaką często spotykali się Polacy. Na własne oczy widział też trudności, z jakimi borykały się rodziny imigrantów z klasy robotniczej, w tym jego ojciec, który mówił po angielsku z wyraźnym akcentem.
Pomimo tych trudności, jego ojciec pozostał mocno zaangażowany w życie obywatelskie, aktywnie uczestnicząc w lokalnej polityce w 26. okręgu miejskim (26th Ward) w Chicago. Ojciec podkreślał znaczenie głosowania, obywatelstwa amerykańskiego i uczestnictwa w życiu publicznym, co miało trwały wpływ na syna. Zainspirowany etyką pracy ojca, jego uczciwością i determinacją w pokonywaniu przeciwności losu, Spula rozwinął silne poczucie odpowiedzialności społecznej. Wczesne zetknięcie się z systemową korupcją i uporczywą dyskryminacją jeszcze bardziej zmotywowało go do tego, by stać się oddanym orędownikiem i rzecznikiem społeczności polsko-amerykańskiej.
W czasach studenckich grał w zespole The Mystics razem ze swoim bratem i innymi muzykami. Grupa regularnie występowała w restauracjach w centrum Chicago oraz na weselach, chrzcinach i różnych uroczystościach. Przekazywał swoją miłość do muzyki, udzielając lekcji gry na akordeonie. Muzyka pozostała jego życiową pasją, podobnie jak samochody, zwłaszcza zabytkowe pojazdy. Zawsze też kochał zwierzęta domowe, zwłaszcza te najbardziej potrzebujące opieki psy i koty znajdowały u niego schronienie.
Spula ukończył studia w dziedzinie administracji biznesu i psychologii na Uniwersytecie DePaul w Chicago. Swoją karierę zawodową rozpoczął w 1976 roku, podejmując pracę w Związku Narodowym Polskim (Polish National Alliance, PNA), największej polonijnej organizacji bratniej pomocy w Ameryce Północnej. W miarę upływu lat awansował na szereg kluczowych stanowisk kierowniczych, ściśle współpracując z prominentnymi liderami ZNP-PNA i Kongresu Polonii Amerykańskiej (Polish American Congress, PAC), w tym z Aloysiusiem Mazewskim i Edwardem Moskalem. W 1979 roku ukończył również studia podyplomowe z zarządzania biurem ubezpieczeń na życie (Life Insurance Office Management ) w LOMA Institute.
W 1987 roku Spula został wybrany na sekretarza krajowego Związku Narodowego Polskiego (PNA) podczas 40. krajowego zjazdu organizacji w Chicago i był ponownie wybierany na to stanowisko w kolejnych wyborach aż do 2005 roku. Po śmierci prezesa ZNP i KPA Edwarda Moskala został w 2005 roku wybrany na dziewiętnastego prezesa Związku Narodowego Polskiego (PNA) na krajowym zjeździe w Filadelfii. A następnie, w 2005 roku Spula został wybrany na czwartego prezesa Kongresu Polonii Amerykańskiej podczas posiedzenia Rady Dyrektorów KPA (PAC) w Waszyngtonie. Pełnił tę funkcję nieprzerwanie do października 2025 roku, kiedy to zdecydował się nie ubiegać o reelekcję i otrzymał tytuł prezesa honorowego.
Wcześniej w Kongresie Polonii Amerykańskiej pełnił funkcję prezesa oddziału na stan Illinois, w latach 1992-1999 i przez ponad 20 lat był członkiem Krajowej Rady Dyrektorów KPA. Pod jego przywództwem wydział stanowy prowadził działalność integrującą środowiska polonijne w Chicago, mobilizując je społecznie i polityczne. Wówczas Spula zainicjował fora wyborcze i spotkania z kandydatami politycznymi na urzędy lokalne, stanowe i federalne, co później rozwinął jako krajowy prezes KPA.
W kontaktach z osobistościami amerykańskimi i polskimi kierował się zawsze najlepszymi interesami swojej społeczności oraz poszanowaniem dla urzędu, bezstronnością polityczną, neutralnością i ponadpartyjnością, otwartością na drugą osobę i gotowością do wysłuchania tego, co ma do powiedzenia. Dzięki temu nawiązywał trwałe relacje z przedstawicielami różnych opcji politycznych. Owe relacje w wielu przypadkach przerodziły się w trwałe przyjaźnie. Lista osobistości, polityków i dygnitarzy, których podejmował w Chicago i którym składał wizyty, jest bardzo długa i różnorodna.
Ze sceny amerykańskiej byli wśród nich między innymi prezydenci USA, kongresmeni, senatorzy i dygnitarze lokalni – burmistrzowie, radni, szefowie rad powiatowych i wielu innych.
Spula, jako krajowy prezes KPA i jeden z czołowych liderów amerykańskiej Polonii, odegrał kluczową rolę w rozwijaniu współpracy między polsko-amerykańskimi instytucjami a rządem Rzeczypospolitej Polskiej. Gościł i spotykał się z wieloma wysokiej rangi polskimi urzędnikami, w tym z prezydentami Lechem Kaczyńskim, Bronisławem Komorowskim, Andrzejem Dudą i Karolem Nawrockim, premierami, kolejnymi ambasadorami Polski w Stanach Zjednoczonych oraz członkami Senatu i Sejmu RP.
Jako jeden z najbardziej wpływowych liderów polonijnych w życiu publicznym Stanów Zjednoczonych, Spula organizował w Chicago ważne spotkania na wysokim szczeblu, które służyły interesom Polski w USA i pomagały edukować amerykańską opinię publiczną na temat transformacji demokratycznej i strategicznych priorytetów Polski. Dzięki wieloletnim osobistym kontaktom z ustawodawcami USA, stał się centralną postacią w amerykańskim dialogu politycznym dotyczącym Polski.
Współpracował bezpośrednio z prezydentami, senatorami, członkami Kongresu USA, gubernatorami i burmistrzami. Zdobył uznanie jako jeden z czołowych orędowników stosunków amerykańsko-polskich, konsekwentnie dbający o to, aby perspektywa Polonii w USA była słyszana, szanowana i uwzględniana na najwyższych szczeblach rządu federalnego.
Jako zagorzały zwolennik zaangażowania obywatelskiego, konsekwentnie zachęcał Polaków mieszkających w Ameryce do aktywnego uczestnictwa w życiu publicznym poprzez głosowanie, angażowanie się w działalność społeczną i kandydowanie na stanowiska publiczne. Będąc orędownikiem środowiskowego zaangażowania młodzieży, promował inicjatywy edukacyjne, przywódcze i kulturalne, których celem było inspirowanie młodszych pokoleń do aktywnego uczestnictwa w życiu Polonii i służby publicznej.
W 2016 roku Frank Spula zaprosił kandydatów na prezydenta USA do rozmów z Kongresem Polonii Amerykańskiej na temat stosunków amerykańsko-polskich. Kandydatka Demokratów, Hillary Clinton, nie odpowiedziała na zaproszenie, ale Donald Trump, jako kandydat republikański, osobiście uczestniczył w spotkaniu z przedstawicielami Polonii, zorganizowanym przez KPA w siedzibie Polish National Alliance w Chicago. Na tym spotkaniu Trump publicznie zobowiązał się do wsparcia włączenia Polski do amerykańskiego programu bezwizowego (Visa Waiver Program), co zostało zrealizowane w 2019 roku, oraz do zwiększenia obecności militarnej USA w Polsce.
W 2022 roku pod przywództwem Spuli Kongres Polonii Amerykańskiej zmobilizował ogólnokrajową zbiórkę funduszy, dzięki której zebrano około ćwierć miliona dolarów na pomoc medyczną dla Ukrainy po inwazji Rosji na ten kraj sąsiadujący z Polską.
Wieloletnie zaangażowanie Spuli w umacnianie stosunków amerykańsko-polskich i reprezentowanie potrzeb amerykańskiej Polonii, zaowocowało współpracą z międzynarodowymi instytucjami zajmującymi się sprawami diaspory, w tym ze Stowarzyszeniem Wspólnota Polska, Instytutem Pamięci Narodowej oraz Radą Polonii Świata, oraz budowaniem trwałego globalnego partnerstwa i nagłaśnianiem spraw ważnych dla polskich społeczności za granicą. Dzięki temu zyskał powszechne uznanie za wzmacnianie współpracy polskiej diaspory na świecie i promowanie interesów amerykańskiej Polonii.
W uznaniu zasług i wybitnej służby Spula otrzymał liczne nagrody i wyróżnienia od instytucji i organizacji zarówno w Stanach Zjednoczonych, jak i w Polsce. Jednym z najważniejszym z wyróżnień było przyznanie Spuli w 2011 roku Krzyża Oficerskiego Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej, który wręczył mu prezydent Bronisław Komorowski za wybitny wkład w umacnianie więzi między Polską a Polonią.
We wrześniu 2024 roku został powołany do Rady Doradczej ds. Polonii przez marszałek Senatu RP Małgorzatę Kidawę-Błońską jako przedstawiciel Stanów Zjednoczonych. W sierpniu 2025 roku uczestniczył w inauguracji prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Karola Nawrockiego, w Warszawie jako członek oficjalnej delegacji USA na osobiste zaproszenie prezydenta USA Donalda Trumpa. Podróż Spuli z amerykańską delegacją na pokładzie prezydenckiego samolotu (Air Force One) była historycznym wydarzeniem i wyrazem uznania dla polskiej społeczności w Stanach Zjednoczonych.
Przed zakończeniem swojej kadencji na stanowisku prezesa Kongresu Polonii Amerykańskiej Frank Spula wystosował listy do prezydenta Donalda Trumpa w obronie polskich imigrantów o nieuregulowanym statusie pobytowym, którzy legalnie wjechali do USA. W listach Spula apelował o reformę imigracyjną i umożliwienie legalizacji statusu pobytowego polskim nieudokumentowanym imigrantom, którzy ciężko pracują, płacą podatki i przyczyniają się do rozwoju społeczeństwa amerykańskiego.
Opracowanie redakcyjne Dziennika Związkowego na podstawie własnych materiałów oraz publikacji prof. Donalda Pienkosia na witrynie Kongresu Polonii Amerykańskiej i przy współpracy Moniki Lebensztejn.
