Jak poinformowała rodzina artystki w opublikowanym nekrologu, uroczystości pogrzebowe rozpocznie msza św. żałobna o godz. 11 w Kościele Środowisk Twórczych na Placu Teatralnym. Pogrzeb odbędzie się o godz. 13 na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.
Stanisława Celińska urodziła się 29 kwietnia 1947 r. w Warszawie. Ukończyła studia na wydziale aktorskim warszawskiej PWST, gdzie kształciła się pod opieką Ryszardy Hanin. Jeszcze przed dyplomem zadebiutowała jako Aniela w sztuce Aleksandra Fredry „Wielki człowiek do małych interesów” w reżyserii Jerzego Kreczmara w warszawskim Teatrze Współczesnym, do którego wkrótce została zaangażowana przez Erwina Axera.
Występowała na scenach kilku warszawskich teatrów: Współczesnego, Nowego, Dramatycznego, Studio oraz Teatru Nowego w Poznaniu. Współpracowała z TR Warszawa i Teatrem Kwadrat. Wystąpiła też w wielu spektaklach Teatru Telewizji. Jako aktorka filmowa debiutowała w filmie Andrzeja Wajdy „Krajobraz po bitwie” w 1970 r.
W kolejnych latach Celińska wystąpiła m.in. w filmach: „Nie ma róży bez ognia” Stanisława Barei - jako Lusia, żona Jerzego Dąbczaka, „Noce i dnie” Jerzego Antczaka - jako Agnieszka Niechcic, córka Barbary i Bogumiła, „Panna Nikt” - jako matka głównej bohaterki oraz „Cwał” Krzysztofa Zanussiego - jako żona ministra.
Reżyserzy często powierzali jej role prostych, ale charakterystycznych kobiet. Grała m.in. kobietę czekającą w kolejce do cudotwórcy, piekarzową, bufetową w dyskotece, znachorkę, portierkę w Pałacu Kultury i Nauki oraz wiejską babę prowadzącą krowy. Te postaci, dzięki aktorskiemu kunsztowi Celińskiej, nabierały zawsze wyrazistego, jedynego w swoim rodzaju, charakteru.
Ma w dorobku liczne role serialowe, m.in. w „Alternatywach 4” i „Zmiennikach”. Zagrała też w „Awanturze o Basię”, „Złotopolskich”, „Samym życiu”, „Bulionerach” oraz - ostatnio - w „Mamuśkach”.
Stanisława Celińska zmarła we wtorek w wieku 79 lat. (PAP)
