Przejdź do głównych treściPrzejdź do wyszukiwarkiPrzejdź do głównego menu
Reklama POLONEZ
piątek, 28 sierpnia 2026 00:18
Reklama KD Market

Symbol wiary i zawierzenia: uroczystość odsłonięcia figur Matki Bożej i św. Maksymiliana Marii Kolbego w sanktuarium w Marytown

15 sierpnia Kościół katolicki obchodzi jedno z najważniejszych świąt maryjnych – uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Jest ono symbolem nadziei, która jest fundamentem chrześcijańskiej wiary i przesłaniem o zwycięstwie Boga nad śmiercią. Nieprzypadkowo z tym wielkim maryjnym świętem tak mocno łączy się postać św. Maksymiliana Marii Kolbego, którego Kościół wspomina w przeddzień Wniebowzięcia. Jego śmierć 14 sierpnia 1941 roku w niemieckim obozie koncentracyjnym Auschwitz stała się jednym z najbardziej przejmujących świadectw chrześcijańskiej miłości i wiary.
Symbol wiary i zawierzenia: uroczystość odsłonięcia figur Matki Bożej i św. Maksymiliana Marii Kolbego w sanktuarium w Marytown

Autor: Andrzej Moniuszko

Te dwa wydarzenia niczym symboliczną klamrą połączyła uroczystość odsłonięcia i poświęcenia figur Matki Bożej oraz klęczącego św. Maksymiliana, która odbyła w sobotę, 15 sierpnia, w Narodowym Sanktuarium św. Maksymiliana Kolbego w Marytown. O historii Sanktuarium, projekcie budowy pomnika oraz przebiegu jego realizacji pisaliśmy obszernie niedawno na łamach „Dziennika Związkowego”.

Ceremonię odsłonięcia rzeźb poprzedziła uroczysta msza św., której przewodniczył o. Lawrence Zurek, OFM Conv., sprawując ją w koncelebrze z kapłanami, zakonnikami i diakonami. Na rozpoczęcie liturgii wierni odśpiewali znaną XIX-wieczną pieśń Antoniego Wincentego Rutkowskiego „Z dawna Polski Tyś Królowo, Maryjo”, nadając wydarzeniu podniosły religijno-patriotyczny charakter. Oprawę muzyczną tego wyjątkowego momentu, a także całej ceremonii, zapewniła Orkiestra Polonijna pod kierownictwem Konrada Pawełka. 

W wygłoszonej homilii o. Lawrence Zurek zwrócił uwagę na wyjątkową rolę Maryi w życiu Kościoła. Jej „tak” wypowiedziane w chwili Zwiastowania stało się wzorem pełnej wiary i ufności oraz przykładem dobrowolnej odpowiedzi człowieka na Boże wezwanie. Św. Maksymiliana Kolbego łączyła z Maryją głęboka, synowska więź, oparta na bezgranicznym zaufaniu i całkowitym zawierzeniu. Zwracał się do niej z czułością „Mamusia”, widząc w niej nie tylko Matkę otaczaną czcią, lecz przede wszystkim prawdziwą duchową Matkę, która prowadzi człowieka ku Chrystusowi. 

Po zakończeniu mszy św. Ojciec Roman Deyna, Franciszkanin, przedstawił historię powstania pomnika i jego znaczenie dla społeczności polonijnej. Pomnik Matki Bożej i św. Maksymiliana Marii Kolbego ma szansę stać się nie tylko miejscem modlitwy, refleksji i pamięci, ale będzie również przypominał o wierze i dziedzictwie św. Maksymiliana i umacniał więź kolejnych pokoleń Polaków z ojczyzną, jej historią i tradycją.

Podczas uroczystości odczytano również list skierowany do organizatorów i uczestników wydarzenia przez Agnieszkę Jędrzak, podsekretarz stanu w Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, odpowiedzialną za relacje z Polonią i Polakami za granicą. W swoim przesłaniu podkreśliła szczególną rolę Polonii w pielęgnowaniu pamięci o polskich bohaterach i ofiarach II wojny światowej oraz w przekazywaniu kolejnym pokoleniom wiedzy o ich losach i poświęceniu. Zwróciła uwagę, że od dziesięcioleci Polacy mieszkający poza granicami kraju aktywnie dbają o zachowanie pamięci historycznej i przybliżają światu ważne karty polskiej historii.

Do zebranych i organizatorów list skierował również o. Piotr Szczepański, gwardian Niepokalanowa – klasztoru w Niepokalanowie, Zakonu Braci Mniejszych Konwentualnych – w którym napisał m.in.: „Posąg przedstawiający św. Maksymiliana w geście powierzenia Niepokalanej jest wymownym symbolem jego życia. Niech przypomina kolejnym pokoleniom, że prawdziwa wielkość człowieka rodzi się z pokory, miłości i całkowitego oddania Bogu przez ręce Maryi”.

Po części oficjalnej nastąpił kulminacyjny moment uroczystości – odsłonięcie i poświęcenie pomnika, które odbyło się w dwóch symbolicznych etapach: najpierw odsłonięto figurę Maryi z kulą ziemską pod stopami, a następnie postać klęczącego u Jej stóp św. Maksymiliana Marię Kolbego. Dwie figury, rozdzielone przestrzenią, a jednocześnie tworzące harmonijną całość, przypominają o szczególnej więzi św. Maksymiliana z Matką Bożą.  Po odsłonięciu figur, o. Lawrence Zurek i o. Roman Deyna dokonali ich poświęcenia, zwracając uwagę, że wzniesiony pomnik ma znaczenie nie tylko artystyczne i historyczne, lecz przede wszystkim stanowi duchowy znak wiary i pamięci. Uroczystość zakończyła wykonana przez Monikę Cachro pieśń „Niedługo ujrzę ją”, która była jedną z ulubionych pieśni świętego Maksymiliana Marii Kolbego i którą – jak podają wspomnienia – śpiewał podczas pobytu w obozie koncentracyjnym Auschwitz.

Po uroczystościach w sali parafialnej sanktuarium odbyło się spotkanie organizatorów projektu budowy pomnika z fundatorami, sponsorami i zaproszonymi gośćmi. W części artystycznej wystąpili Monika Cachro – śpiew i Christopher Powell – fortepian. Artyści, zaprezentowali wiersz św. Jana Pawła II „Dzieci”, tworząc jego muzyczną oprawę w sposób spontaniczny i improwizowany. Ta interpretacyjna swoboda nadała utworowi szczególną ekspresję i emocjonalność, pozwalając znanemu tekstowi wybrzmieć w zupełnie nowej, oryginalnej formie. Po zakończonym występie o. Lawrence wręczył fundatorom i sponsorom oraz wszystkim którzy przyczynili się do realizacji projektu symboliczne miniaturowe statuetki pomnika Matki Bożej i św. Maksymiliana Marii Kolbego. Wśród wyróżnionych znaleźli się m.in. o rodzina Bosaków, o. Roman Deyna, Małgorzata i Bartłomiej Dybas, Adam Bal, Małgorzata Tys, a także Alicja Otap i Łukasz Dudka z „Dziennika Związkowego”. 

Uroczystość odsłonięcia i poświęcenia pomnika była nie tylko ważnym wydarzeniem religijnym i patriotycznym, ale także szczególnym momentem dla całej chicagowskiej Polonii. Można oczekiwać, że w przyszłości stanie się również jednym z ważnych punktów odwiedzanych przez Polonię – miejscem, przy którym będą zatrzymywać się zarówno parafianie, jak i rodacy przybywający z różnych stron Stanów Zjednoczonych.

Tekst i zdjęcia:  Andrzej Moniuszko



Podziel się
Oceń

Reklama
Reklama
Reklama
Reklama